از آن جا که یک نماینده مقتدر و توانمند می تواند نقش مهمی را در پیشرفت و توسعه حوزه انتخابیه تحت تصدی خود ایفا کند، مردم فهیم دلفان باید از انتخابات دور گذشته عبرت گرفته و نکاتی را مد نظر داشته باشند…


نسیـــم دلفـان – چند ماه دیگر تا انتخابات دهمین دوره مجلس شورای اسلامی باقیمانده، اتفاق مهمی که طی آن مردم شریف شهرستان های سلسله و دلفان باید برای یک مدت چهار ساله دیگر ، نماینده ای را که نماد بلوغ فکری و شعور سیاسیشان است، روانه خانه ملت کنند.

علی آل کاظمی در ابتدای انتخابات دور قبل، مصلحت مردم را در کنار کشیدن خود از جریان انتخابات دانسته و اعلام فرمود: «بنده به نفع مردم دلفان کنار می کشم» این حرکت جوانمردانه ایشان که حاکی از انصاف و صداقتش نسبت به مردم فهیم دلفان بود باعث شد که نام نیک ایشان تا ابد در خاطر و اندیشه مردم باقی بماند و صد البته از کسی که از سفره عالمی ربانی وعارف کاملی همچون حاج شیخ فرج الله موموندی (ره) ارتزاق نموده کمتر از این هم نمی توان انتظار داشت.
حاج شیخ محمد محمدی نیز ظاهرأ شرایط سنی برای کاندیداتوری در انتخابات دور دهم را ندارد و اگر اتفاق خاصی در شناسنامه ایشان رُخ ندهد به نظر می رسد معظم له باید کارنامه درخشان چهار دوره حضورش را به عنوان نماینده مردم دلفان و سلسله در مجلس شورای اسلامی با افتخار بسته و وداع آبرومندانه ای را با خانه ملت به رخ مردم بکشاند.
با این حساب انتخابات دهم را می توان نقطه عطفی در فرایند انتخاب نماینده مجلس در شهرستان دلفان دانست؛ چرا که به نظر می رسد انتخاب سنتی دو فرد مورد اشاره که بر جریان انتخابات ادوار گذشته سایه افکنده بود با کنار کشیدن این دو بزرگوار رخت بر بسته و احتمالاً شاهد عرض اندام چهره های جدیدی در عرصه کاندیداتوری مجلس شورای اسلامی در شهرستان خواهیم بود.
از آن جا که یک نماینده مقتدر و توانمند می تواند نقش مهمی را در پیشرفت و توسعه حوزه انتخابیه تحت تصدی خود ایفا کند، مردم فهیم دلفان باید از انتخابات دور گذشته عبرت گرفته و نکاتی را مد نظر داشته باشند تا بتوانند با یک انتخاب صحیح گام مهمی را برای پیشرفت و ترقی شهرستان بردارند که در ذیل به تشریح برخی از این مسائل می پردازیم؛
۱-    حفظ وحدت و انسجام؛ مطمئناً هیچ نظام اجتماعی نمی تواند به کمال برسد مگر اینکه افراد آن مجموعه اتحاد و انسجام خود را حفظ کنند. در انتخابات دور گذشته شاهد آن بودیم که شهرستان سلسله با جمعیتی کمتر از نصف شهرستان دلفان با حفظ وحدت و یکپارچگی در بین آحاد مردم توانستند نماینده ای از شهرستان خود را روانه بهارستان کنند. بی شک بزرگان و فرهیختگان شهرستان می توانند بیشترین نقش را در ایجاد این وحدت و یکپارچگی ایفا کنند. باید گفت به صلاح همه شهرستان است که گروه ها، احزاب و طوایف با کنار گذاشتن اختلاف سلایق به یک وحدت کلمه رسیده و یک، دو یا حداکثر سه نفر در انتخابات دور دهم مجلس شورای اسلامی در شهرستان کاندید شوند.
۲-    واقع بینی نامزدهای احتمالی؛ هرچند حضور نامزدها در انتخابات مجلس شورای اسلامی آزاد است اما کاندیداهای احتمالی باید با سنجش قدرت، توانمندی و درصد موفقیت خود وارد عرصه انتخابات شوند تا همچون دور گذشته شاهد ترافیک نامزدهای انتخاباتی در شهرستان نباشیم، امری که در انتخابات نهم باعث شکست همه کاندیدهای شهرستان دلفان در ماراتن انتخاباتی شد. برای این کار لازم است نامزدهای انتخابی شناخت صحیح و واقع بینانه ای از خود داشته باشند و اطرافیان و نزدیکانشان به طور صحیح و واقع بینانه به آن ها مشاوره بدهند. در دور گذشته شاهد آن بودیم که برخی کاندیدهای شهرستان دلفان با توهم وارد عرصه انتخابات شدند، بعضی از آقایان از آراء بالای نود درصدی خود صحبت می کردند و بعضی بر این باور بودند که با بیش از چهل هزار رای برنده انتخابات خواهند شد. همین شعارهای خلاف واقع آنها گروهی را فریفت، اما نتیجه این دروغ بزرگ و تحلیل نادرست چیزی جز سلب اعتماد همان فریفتگان نسبت به این آقایان نبود و مطمئناً این آقایان با چنین بلوف هایی به چنان کُمای سیاسی فرو رفتند که باعث شد  در همان نطفه خاموش شوند و بار دیگر روی بازگشت به عرصه انتخابات شهرستان را نداشته باشند.
۳-    نامزدهای انتخاباتی و هواداران آن ها باید آداب و شئونات دینی و اخلاقی را در برخورد با یکدیگر رعایت کنند. متاسفانه طی ماه های گذشته شاهد بروز برخی بداخلاقی های زود هنگام در این خصوص بوده ایم که اصلاً با گزاره های دینی و اخلاقی ما همخوانی ندارند. برخی افراد سرمست و فریفته که آخرت را به دنیای فانی فروخته اند با نشر برخی اکاذیب و شایعه پراکنی های بی اساس در قالب محاورات شفاهی و پخش شب نامه هایی سعی بر تضعیف نامزدهای انتخاباتی را دارند که بیشترین امید به موفقیتشان می رود. مطمئناً این کارهای زشت کار کسانی است که مفتون دنیا و شیطان شده اند وگرنه کسی که مسلمان است و در قرآن می خواند که فقط روز قیامت پنجاه هزار سال به تقویم دنیاست(معارج:۵) هیچگاه مرتکب چنین اشتباهاتی نشده و آخرتش را برای دنیای دیگران به مخاطره نمی اندازد. امام عظیم الشان رحمه الله علیه با چنین جهانبینی می فرماید:« از همه قشرها از همه ملت می خواهم که آداب اسلامی خودشان را نسبت به همه امور خصوصاً در انتخابات حفظ کنند و مبادا خیال کنند که مبارزات انتخاباتی عبارت از این است که به دیگران بد بگویند و کارشکنی بکنند.»
۴-    مردم باید برای انتخاب اصلح، معیار گزینشی داشته باشند.معیارهای سنجش در هر جامعه ای باید متناسب با ارزش ها و جهانبینی آن جامعه تعریف شوند. حضرت علی (ع) در دو مجموعه گرانبهای نهج البلاغه و غرر الحکم و دررالکلم سه دسته معیار را برای انتخاب مدیران اصلح معرفی میکند؛

 معیارهای تخصصی «ربطی به ایمان ندارند و برای انجام موفقیت آمیز شغل لازم هستند؛ مانند تحصیلات، تجربه، سابقه کاری، تلاش و پشتکار، زیرکی و هوشیاری و…»

معیارهای ارزشی«رفتارهای قابل قبول جامعه جهانی که به نام ارزش های جهانی شناخته می شوند مانند رعایت حقوق دیگران، گشاده رویی، سعه صدرو…»

معیارهای مکتبی« ریشه در مکتب و مذهب دارند مانند تقوا، ولایت مداری، استکبارستیزی و …»

چنانچه این معیارها در فردی بیش از دیگران وجود داشت- چه چپ باشد چه راست، چه رعیت زاده باشد چه خان زاده، چه مهندس باشد چه دکتر- آن فرد اصلح است. توجه به هرکدام از این معیارهای تخصصی، ارزشی و مکتبی در صورتی که باعث شود ما از معیارهای دیگر در گزینشمان غفلت کنیم خطای بزرگی است که می توان آن را ساده اندیشی نامید، به عنوان مثال اگر معیار گزینش ما فقط هنجارهای مکتبی باشد و مولفه های تخصصی و ارزشی چون تجربه، پشت کار، کیاست و… را فراموش کنیم حاصل انتخاب ما کسی چون ابوموسی اشعری خواهد بود که ناخواسته و ندانسته به اسلام علوی ضربه مهلکی وارد کرد.
امام خمینی(ره) به طور خاص سه عنصر سابقه کاری، دینداری و قانونمندی را مهمترین معیارها برای انتخاب اصلح بیان داشته و در این خصوص می فرمایند:«امید است ملت مبارز و متعهد با مطالعه دقیق در سوابق اشخاص وگروه ها، آراء خود را به اشخاصی دهند که به اسلام عزیز و قانون اساسی وفادارند و از تمایلات چپ و راست مبرا باشند و به حسن سابقه و تعهد به قوانین اسلام و خیرخواهی امت معروف و موصوف باشند.»
معظم له در جایی دیگر می فرمایند:« وکلای مجلس از طبقه ای باشند که محرومیت و مظلومیت مستضعفان و محرومان جامعه را لمس نموده و در فکر رفاه آنان باشند.»
از آن جا که تکراری ترین شعار در همه انتخابات ها ، شعار « به عمل کار بر آید نه شعار» است و نامزدهای احتمالی در قال و قول، زبان پهلوانند و هرکس که وارد عرصه انتخابات می شود با تشریح مشکلاتی که دیگران درست کرده اند قول به رفع همه آن ها می دهد، به نظر می رسد بهترین معیار برای شناخت راستگوی اصلح،توجه به سوابق اجرایی آنهاست. این آقایانی که وعده وعید می دهند باید  قبلاً در عمل لیاقت مدیریتی خود را ثابت کرده باشند، چه سوابق اجرایی دارند؟ در چه پست های مدیریتی تجربه داشته اند، در چه وزارتخانه هایی سابقه کاری داشته اند؟ رزومه کاری آن ها از چه قرار است؟  چه افتخارات مدیریتی را در کارنامه خود دارند که حالا می خواهند با تکیه بر آن تجارب به رتق و فتق امور مملکت و شهرستان بپردازند؟ این که کسی به صرف داشتن یک مدرک کارشناسی ارشد و یا دکترا و بدون هیچ تجربه مدیریتی موفقی بخواهد خود را اصلح بنامد یک خطای بزرگ است و مردم نباید فریفته چنین شعارهایی شوند.

عبدالرضا اسدی/دبیر بخش سیاسی نسیم دلفان