یکپارچه سازی اراضی کشاورزی شهرستان دلفان ضرورتی انکارناپذیر

پراکندگی اراضی سبب می شود که استفاده از عوامل تولید با دشواری صورت گیرد نیروی کار که یکی از عوامل تولید در کشاورزی است به علت عارضه ی پراکندگی زمین تضعیف شده و کارایی آن کاهش یافته است…


نسیـــم دلفـان – به گزارش ایرنا، در ایران حدود ۱۸ میلیون زمین زراعی وجود دارد که اغلب به صورت قطعات پراکنده و در اندازه های مختلف مورد بهره برداری قرار می گیرند.

پراکندگی قطعات اراضی کشاورزی سنتی ایران از نظام ارباب رعیتی و قبل از اصلاحات ارضی به علت عوامل طبیعی ، اقتصادی ، اجتماعی و سیاسی به وجود آمد.

این پراکندگی استفاده از دستاوردهای علمی و فنی و تکنولوژی و سرمایه گذاری در بخش تحقیقات ، ارتباطات و نهادهای کشاورزی را مشکل و گاهی غیرممکن می سازد.

امروزه پراکندگی قطعات زمین مانع اساسی راه پیشرفت و توسعه کشاورزی و جامعه روستایی می باشد.

آثار زیان بار پراکندگی اراضی فاصله بیش از حد قطعات ، رفت و آمد های مکرر و در نتیجه کاهش انرژی کشاورزان را به دنبال دارد.

همچنین به دلیل عبور و مرور ماشین آلات کشاورزی از بین قطعات کوچک و پراکنده کشاورزان ناچارند نهاده های تولید را به زحمت جابجا کنند که این عوامل خود مشکلات عدیده ای را برای بهره برداران بوجود می آورند که این مشکلات در استان لرستان علیرقم وجود سطح زیر کشت بالاتر نسبت به کل کشور نمود بیشتری دارد.

حدود ۵-۳ هزار هکتار از اراضی کشاورزی شهرستان دلفان بصورت لم یزرع مابین قطعات کشاورزی می باشد که حدود ۷-۴ میلیارد تومان سالانه به این شهرستان زیان می رسد و کوچکی قطعات و همچنین عدم مکانیزه شدن قطعات مذکور مزید بر علت شده است.

استفاده از تکنولوژی می تواند افزایش تولید و آسایش کشاورزان را به دنبال داشته باشد اما به علت وجود قطعات کوچک و یکپارچه نبودن اراضی بهره برداران نمی توانند استفاده بهینه از تکنولوژی داشته باشند.

سرمایه گذاری در امور زیربنایی مانند احداث شبکه های آبیاری زهکشی و تسطیح جاده های بین مزارع حائز اهمیت است اما پراکندگی و کوچک بودن قطعات امکان سرمایه گذاری را غیر ممکن می سازد.

وجود مرزهای متعدد و راههای عبور اضافی ، جوی ها و نهرهای مختلف در بین اراضی پراکنده هر کدام مقداری از اراضی را به خود اختصاص می دهد و مانع کشت آن اراضی و جلوگیری از کاشت ، داشت و برداشت مکانیزه اراضی می شود و همچنین پراکندگی قطعات سبب می شود از هزینه های تولید بالا رود ، درآمد کشاورز کاهش یابد ، منابع و عوامل تولید تلف شوند ، کشاورزان از دستاوردهای علمی و فنی جدید محروم می مانند مبادلات و ارتباطات تقلیل یابد و در نهایت کشاورزان اراضی را رها و مهاجرت به شهرها را در پیش گیرند.

مهمترین ضرورت کشاورزی صنعتی و پیشرفته و گذر از کشاورزی سنتی ، یکپارچه سازی اراضی کشاورزی می باشد.

یکپارچه سازی و ساماندهی اراضی کشاورزی به عنوان ضرورت اساسی توسعه پایدار کشاورزی محسوب می گردد و می توان گفت که یکپارچه سازی اراضی حلقه گمشده کشاورزی است .

مزایای یکپارچه سازی اراضی

افزایش سطح زیرکشت و از بین رفتن مرزهای اضافی، افزایش عملکرد در واحد سطح، افزایش درآمد و بهبود سطح زندگی روستاییان، کاهش هزینه های تولید ، افزایش سرمایه گذاری در بخش کاورزی ، مکانیزه شده کشاورزی، صرفه جویی در مصرف آب و جلوگیری از هدر رفت آب و کاهش مصرف نهادهای تولید و استفاده بهینه از نهاده ها و تولید محصولات باکیفیت اجرای طرح های آبیاری نوین در مزارع از اولویت های جهاد کشاورزی است و اعتبارات خوبی در این زمینه پیش بینی شده است و تنها راه برای گذر از بحران کم آبی اصلاح روشهای الگوی مصرف آب کشاورزی است که این هم با اصلاح الگوی کشت و روشهای آبیاری در مصرف بهینه آب و افزایش بهروری کشاورزی می گردد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.