جمعه , ۲۴ فروردین ۱۴۰۳

تحلیل سیاسی / مقایسه دو شهرستان همجوار در یک حوزه انتخابیه

 

این روزها که بازار داغ انتخابات مجلس را در پیش داریم بهتر است تحلیلی داشته باشیم از اوضاع سیاسی دو شهرستان همسایه یعنی سلسله و دلفان که دارای یک حوزه انتخابیه هستند.

شهرستان دلفان:
با جمعیتی حدود ۱۶۰ هزار نفر ، دارای پنج بخش مرکزی ، کاکاوند ، خاوه ، میربگ و ایتیوند با محوریت شهرهای نورآباد ، هفت چشمه ، برخوردار و دهستانهای فرهادآباد و وروشت ، قریب به ۴۵۰ روستا که ۸۰ درصد آنها دارای سکنه هستند.
این شهرستان از ۸ طایفه و ایل بزرگ بنام های میربگ ، نورعلی ، کولیوند ، کاکاوند ، ایتیوند ، چواری ، اولادقباد و سادات تشکیل شده است.

شهرستان سلسله:
جمعیتی حدود ۷۵ الی ۸۰ هزار نفر ، دارای دو بخش مرکزی و فیروزآباد با محوریت شهرهای الشتر و فیروزآباد ، قریب به ۲۶۰ روستا که ۹۰ درصد آنها دارای سکنه هستند.
این شهرستان از سه طایفه و ایل بزرگ تشکیل شده است (حسنوند ، یوسفوند و کولیوند)

اوضاع سیاسی و انتخاباتی سلسله و دلفان:
از سالها پیش که این دو شهرستان در بحث انتخابات کارشان به هم گره خورد و ناچار به تشکیل یک حوزه انتخابیه شدند رقابت سیاسی بین دو همسایه شکل گرفت اما خارج از بحث انتخابات ، مردم این دو منطقه با نگرش به گویش و همچنین فرهنگ اجتماعی و مذهبی واحد ، حس برادری خوبی نسبت به هم دارند و غیر از بحث انتخابات ، معمولأ با هم کشمکشی نداشته و ندارد.

در رقابت های انتخاباتی برابر آنچه که آمار نشان می دهد تاکنون ۷ دوره نمایندگی مجلس در اختیار دلفانی ها بوده و ۴ دوره نیز در اختیار الشتری ها ، که البته مردم سلسله این بار هم تمام تلاش خود را بکار گرفته اند تا در این دوره نیز برنده میدان باشند.

پیروزی ۴ دوره نمایندگی مجلس توسط الشتری ها در حوزه انتخابیه سلسله و دلفان تا حدودی طبیعی به نظر نمیرسد! چرا میگوییم طبیعی نیست؟ دلایل این حرف را در زیر با هم بررسی کنیم.

اولین و منطقی ترین دلیل اینکه دلفان دو برابر نسبت به همسایه خود جمعیت دارد ، دوم اینکه بخش قابل توجهی از آراء حسنوندها بعنوان یکی از طوایف مهم سلسله در زمان انتخابات به سمت خرم آباد هدایت می شود تا بتوانند یکی از دو نماینده مرکز استان را نیز به خود اختصاص دهند. و سومین دلیل هم بر میگردد به اینکه کاندیداهای الشتر در مقایسه با معروفیت کاندیداهای پیروز دلفان (یعنی آقایان شیخ محمد محمدی ، مرحوم کاظمی و علی رستمیان) از نظر معروف بودن به هیچ وجه قابل قیاس و هم وزن نبودند ، کاندیداهای الشتر حتی آنهایی که یکبار توانستند پیروز شوند فقط زمانی که در انتخابات شرکت کردند نامشان را شنیده بودیم و به هیچ وجه معروفیت آنچنانی نداشتند اما با این حال ۴ نفر از آنان هرکدام یکبار توانستند به مجلس راه یابند.

با توضیحاتی که داده شد چرا مردم دلفان ۴ بار تاکنون بازی را به همسایه و برادر کوچکتر خود واگذار کرده اند؟؟؟

الشتری ها در اتحاد و سیاست انتخاباتی به شدت زیرک هستند ، معمولأ با آمار بالایی برای کاندید شدن ثبت نام می کنند اما در نهایت پیش از فرا رسیدن روز انتخابات به یک انسجام قوی می رسند و اکثر کاندیداها به نفع یک یا دونفر از نامزدها که اقبال عمومی بیشتری دارند کنار می روند ، نمونه آن اینکه روز گذشنه چهار تن از کاندیداهای الشتر از رقابت در این شهرستان کنار رفته و حوزه انتخابیه خود را تغییر دادند ، بدون شک طی روزهای آینده نیز شاهد این رویه خواهیم بود ، این در حالی است که در دلفان کمتر شاهد چنین از خودگذشتی هستیم.

موضوع بعد اینکه با دقت به آمارهای گذشته می بینیم کاندیداهای دلفان بالاترین میزان رای که از شهرستان سلسله را جذب کرده باشند ۵ الی ۶ هزار رای بیشتر نبوده و در واقع اکثریت قریب به اتفاق الشتری ها حاضر نیستند یک نامزد دلفانی را انتخاب کنند اما در این سوی میدان یعنی دلفان در دو دوره (مجلس نهم و یازدهم) آقایان سوری و همچنین ابراهیمی با شعار فریبنده ای با عنوان خواهررررزاده ، رای قابل توجهی را از دلفان کسب کردند و در کنار آنها کاندید دیگری بنام طاهرنیا نیز بیش از ۵ هزار رای در دلفان داشت ، در مجموع هر زمانی که الشتر پیروز میدان بوده شاید حدود ۲۰ هزار رای در دلفان به سبد کاندیداهای همسایه ریخته شده و این خود از علل اصلی شکست انتخاباتی این شهرستان محسوب می شود.

در آخر اینکه با بررسی آمارهای ادوار مجلس از جمله آمار دور گذشته ، هر زمانی که شاهد مشارکت پایین مردم دلفان در انتخابات بوده ایم در مقابل الشتری ها با یک حضور چشمگیر و مشارکت بسیار بالا توانسته اند کفه ترازو را به نفع خود تغییر دهند.

با تمام این توضیحات امیدواریم در دو شهرستان دوست و برادر یعنی سلسله و دلفان همچنان شاهد برادری و صمیمت بیش از پیش باشیم و از طرفی مردم دلفان نیز اندکی از زیرکی های بردار کوچکتر خود (یعنی شهرستان سلسله) را سرلوحه رقابت های سیاسی انتخاباتی شان قرار دهند تا ما نیز بتوانیم حرفی برای گفتن داشته باشم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *